Virgin Territory

Gemini Lover

By Jessi Cotterill

 

“ขอโทษครับ เจ็บไหมครับ แล้วทำไมจะหันมาเร็วอย่างนี้ล่ะครับ”

“เออ...นั่นไม่ใช่เซอร์ไพรส์ที่ฉันเตรียมไว้หรอกนะ” ไม่มีใครได้ยินสิ่งที่เซซิเลีย
พยายามจะบอก

เสียงเพลง Somewhere Over the Rainbow เวอร์ชั่นฮาวายเอี่ยนดังขึ้น พร้อมกับพนักงานเสิร์ฟนำพายบลูเบอรี่ชีสถาดใหญ่ปักเทียนวันเกิดสามเล่มที่ยังไม่ได้จุด
มาวางกลางโต๊ะอาหาร

“อันนี้สิ! เซอร์ไฟรส์ที่ฉันเตรียมไว้” เซซิเลียเอ่ยขึ้น แต่เพื่อนทุกคนยังคงอ้าปากค้างและมองแพทกับพงค์เป็นตาเดียว

“พี่พงค์นั่งก่อนค่ะ ดื่มอะไรดีคะ? เออ...เดี๋ยวแพทแนะนำให้พี่พงค์
รู้จักกับเพื่อน ๆ ก่อนดีมั้ยคะ?”

“เออ...ทุกคนคะ ฉันว่าเราน่าจะจุดเทียนกันเลยนะคะก่อนที่เพลงต่อไปจะเริ่มเล่น” แต่ดูเหมือนจะยังไม่มีใครสนใจเซซิเลีย

“นี่พวกเธอ!!! ได้ยินที่ฉันพูดมั้ยคะเนี่ย!!”

เสียงเพลงวันเกิดผ่านไป แพทเป่าเทียน ช่างเป็นปาร์ตี้วันเกิดที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ
“ขอบคุณมากเซซิเลีย มันเพอร์เฟ็กต์มากเลย” แพทหันไปกระซิบกับเซซิเลีย

“ใช่สิ แต่ฉันรับผิดชอบแค่เพลงกับพายนะ อย่างอื่นหรือ คนอื่น น่ะ ไม่เกี่ยว” เซซิเลียกล่าวด้วยน้ำเสียงบอกอาการเบื่อหน่าย

“เออ...น้องแพทครับ ยังไงผมต้องขอตัวกลับก่อนนะครับ” พงค์กล่าวขณะที่แพท
กำลังเตรียมจะตัดพาย

“อยู่ทานพายด้วยกันก่อนสิคะคุณพงค์” แก้วรั้งพงค์ไว้

“ผมต้องรีบไปรับญาติที่มาจากอังกฤษน่ะครับ กลัวว่าจะไปสนามบินไม่ทัน”

แพทวางมีดตัดเค้กลง “ไม่เป็นไรค่ะพี่ เดี๋ยวแพทเดินออกไปส่ง”

“น้องแพทอยู่กับเพื่อนดีกว่าครับ ผมเดินออกไปเองได้”

“ไม่เป็นไรค่ะ เพื่อน ๆ รอแพทได้ รีบไปกันเถอะค่ะ”

แพทกับพงค์เดินออกไปจากร้านอาหาร เพื่อน ๆ ยังคงมองตามเป็นตาเดียว
ยกเว้นเซซิเลียที่บ่นพึมพำกับตัวเอง “ใช่สิ เรารอได้...”

พงค์ขับรถออกไปแล้ว แพทเดินเอื่อยเฉื่อยกลับออกจากลานจอดรถ รู้สึกผิดหวัง
สับสน บอกไม่ถูก

เป็นเวลาพอสมควรเมื่อแพทกลับมาถึงร้านอาหาร เพื่อน ๆ บ่นกันอุบ
ว่าพายบลูเบอรี่ชีสจะละลายอยู่แล้ว และเมื่อแพทนั่งลงกับโต๊ะ
เพื่อน ๆ ก็ยิงคำถามรัวเป็นชุดเกี่ยวกับพงค์ มีหลายคำถามที่ทำให้แพทรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก และแพทก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจู่ ๆ จึงรู้สึกเป็นเบื้อเป็นใบ้ขึ้นมาอย่างนี้

“เอาล่ะ ถ้าพวกเธอยังไม่เลิกถามเรื่องพี่พงค์ ฉันก็จะกลับบ้าน เพราะฉันบอกแล้วว่าพี่พงค์เป็นเพื่อนสนิทที่ทำงานเท่านั้น เราไม่เคยเดท ไม่เคยออกไปไหนข้างนอกด้วยกันสองคน....เออ...แล้วอีกอย่าง...”
แพทไม่แน่ใจว่าควรจะพูดหรือไม่ แต่ ณ เวลานั้นแพทคิดว่าประโยคนี้น่าจะทำให้เพื่อน ๆ
หยุดถามเรื่องของพงค์

“....เขาว่ากันว่าพี่พงค์เป็นเกย์”

“เหรอ? อืม....ก็เป็นไปได้นะ เขาแต่งตัวเนี๊ยบขนาดนั้น ดูสะอาดสอ้าน
หน้าตาก็ใสยิ่งกว่าผู้หญิงอีก ผู้ชายแท้ทั่วไปไม่ค่อยจะดูแลตัวเองดีขนาดนั้นนะ..
เสียดายจัง ดูเหมือนเขาจะชอบเธอนะแพท แต่ก็คงเหมือนกับพวกเราเพื่อนสาวที่ชื่นชอบกันมากกว่า”

มุกนี้ได้ผล และการกินดื่มก็ดำเนินต่อไปจนได้เวลาที่เพื่อน ๆ ที่มีสามีและลูก ๆ
คอยอยู่ที่บ้านค่อย ๆ ทยอยกลับจนเหลือแต่เซซิเลียและแพท

“สำหรับฉัน เขาดูไม่เป็นเกย์เลยนะแพท” เซซิเลียเปิดประเด็นเรื่องพงค์อีกครั้ง

“ฉันนึกว่าเราพูดเรื่องนั้นจบไปแล้วซะอีก”

“แพท! ฉันไม่ใช่แก้วนะ ฉันไม่ได้พยายามให้เธอแต่งงานมีลูก ผู้ชายคนนี้คลั่งไคล้เธอมาก
ฉันดูออก แต่เขาดูเหมือนกลัวอะไรบางอย่าง บางทีเขาอาจจะกลัวภาพหญิงเจ้าชู้ที่เธอพยายาม
แสดงให้คนอื่นเห็นก็ได้”

“ต๊าย...เซซิเลีย ไม่มีใครอยากถูกเรียกว่าเจ้าชู้หรอกนะ”

“แต่เธออยาก เธออยากให้ผู้คนเข้าใจว่าเธอเป็นแบบนั้น เธอกลัวอะไรอยู่รึ?”

“บางทีฉันอาจจะเจ้าชู้จริง ๆ ก็ได้ ผู้คนอาจจะเข้าใจตัวฉันถูกต้องแล้ว”

“แพท...ฉันทำงานกับพวกผู้หญิงที่ถูกทารุณนะ ฉันดูออกว่าใครเจ้าชู้จริงหรือใครที่ไม่ใช่”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน? แล้วโครงการที่เธอทำงานอยู่มีผู้หญิงเจ้าชู้ด้วยเหรอ?”

“อืม...มีอยู่คนเดียว”

“อ่าฮ่ะ...ใช่สิ”

คืนนั้นแพทนอนไม่หลับ ไม่อยากจะคิดถึงสิ่งที่พูดและทำออกไปที่ลานจอดรถนั่น
เป็นเพราะฤทธิ์ไวน์แท้ ๆ เชียว พี่พงค์คงคิดว่าฉันดูน่าสังเวชเหลือเกิน
แพทนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในที่จอดรถ

.......“พี่พงค์คะ แพทดีใจและมีความสุขมากค่ะที่พี่พงค์มา กู๊ดไนท์นะคะ” แล้วแพทก็ยื่นหน้าเข้าไปตั้งใจจะจุมพิตพงค์ที่แก้ม แต่พงค์กระโดดผลุงถอยหลังออกไป
แพทเองก็ตกใจเช่นกัน ไม่เคยมีใครกระโดนหนีแทบไม่ทันแบบนี้กับแพท

“เออ...ขอโทษครับ...คือผม...ผมต้องรีบไปครับ”

“พี่พงค์จะรีบไปรับแฟนที่กลับมาจากอังกฤษใช่มั้ยคะ?” แพทพยายามทำน้ำเสียงราบเรียบ

“ญาติครับ ผมเลิกกับแฟนที่อังกฤษไปนานแล้ว ผมขอตัวนะครับ” แล้วพงค์ก็รีบผลุนผลันขึ้นรถแล้วขับออกจากลานจอดรถอย่างรวดเร็ว

แล้วนี่ฉันจะมองหน้าเขาได้ยังไง พรุ่งนี้ไม่อยากจะไปทำงานเลย

และก็เป็นไปตามคาด ผิดไปก็เพียงแต่แพทไม่ต้องกลัวว่าจะไม่กล้ามองหน้าพงค์ เพราะพงค์นั้นหลบหน้าหลบตาแพท ไม่เข้ามาคุยเล่นหยอกล้อเหมือนเดิม แม้แต่เรื่องงาน พงค์ก็จะให้ลูกน้องเข้ามาคุยกับแพทแทน

จากนั้นไม่นานนักก็มีข่าวกระซิบกันในที่ทำงานว่าที่แพทกับพงค์บาดหมางกัน
ก็เพราะแพทไปแย่งแฟนของพงค์ แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นแฟนผู้หญิงหรือผู้ชาย

แต่สำหรับแพทแล้ว เสียงกระซิบเหล่านั้นตอนนี้เป็นเพียงเสียงนกเสียงกา
แพทรู้สึกเศร้า รู้สึกว่างเปล่าอยู่ภายใน รู้สึกถึงความสูญเสียเพื่อนที่รู้ใจ
เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกับใคร แพทเป็นอย่างนี้อยู่เป็นเดือนจนเริ่มรู้สึกว่ามันส่งผลกระทบกับงานของแพทด้วย
ไปชิมอาหารที่ไหนก็ไม่อร่อยถูกปาก ไปชิมไวน์ที่ไหนก็มีแต่รสเฝื่อน ๆ

ถ้าพี่พงค์เป็นเกย์อย่างเขาว่ากัน ก็น่าจะบอกเราให้เข้าใจ
ทำไมถึงกับต้องตัดเพื่อนกันแบบนี้ด้วย หรือถ้าเขาไม่ได้เป็นเกย์
เขาก็คงจะกลัวเราอย่างที่เซซิเลียเคยบอกไว้จริง ๆ

แพทคิดว่าถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับพงค์แล้ว

 

Part IV