Virgin Territory

Jessi Cotterill 

previous

มันเดินสำรวจนู่นนี่ในบ้าน ยืนดูรูปพ่อแม่ฉันซึ่งวางตั้งไว้อยู่ในกรอบบนชั้นวางหนังสือ
แล้วดึงอัลบัมรูปถ่ายตอนเด็ก ๆ ของฉันออกมาจากชั้น
จากนั้นก็นอนเอกเขนกลงบนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก

ฉันเดินเลี่ยงเข้าไปในครัว ยืนคิดอยู่หน้่าเคาเตอร์ครัวว่าจะหาอะไรให้มันดื่ม
เบียร์ของพ่อในตู้เย็นคงไม่ดีแน่ แต่ถ้าผสมกับยาฆ่าปลวก
อืม...ถ้าผสมมากไปรสชาดอาจจะแปร่ง ๆ และมันอาจจะรู้
แต่ถ้าผสมน้อยไปก็อาจจะไม่ตายชะงัด หรือว่าผสมลงไปทีละนิดทีละหน่อย
และเอาให้มันกินหลาย ๆ แ้ก้วดีนะ

“ทำอะไรอยู่จ๊ะที่รัก”

ฉันสะดุ้งเฮือก ยังไม่ทันหันไปเจอหน้ามัน มันก็เข้ามากอดเอวฉันไว้จากด้านหลัง

“รูปเธอตอนเป็นเด็กน่ารักดีนะ แต่ดูไม่ค่อยเหมือนเธอตอนนี้เลย”
มันพูดพร้อมกับเอามือลูบต้นขาลอดกระโปรงยีนส์รัด ๆ ของฉันเรื่อยขึ้นมา

ฉันค่อย ๆ ผลักมือมันออกไป “อย่าทำอย่างนี้ที่บ้านเลย พ่อกับแม่อาจจะกลับมาเร็ว ๆ นี้ก็ได้”

“ก็ในโน๊ตเขียนไว้ว่าจะกลับค่ำ ๆ นี่” แล้วมือมันข้างหนึ่งก็รัดเอวฉันไว้แน่นขึ้น อีกข้างหนึ่งก็ชอนเข้าชั้นในแล้วกระตุกรูดลงมา

ฉันรู้ว่าป่วยการที่จะดิ้นรนขัดขืน เพราะโดยสภาพร่างกายฉันก็สู้มันไม่ได้อยู่แล้ว แม้ฉันจะเจ็บปวดกายจากแรงกระแทกของมัน แต่ก็เจ็บปวดไม่เท่าหัวใจของฉันที่กำลังแหลกสลาย ไฟปรารถนาของฉันมอดลง ไม่มีน้ำตาจะหลั่งออกมาเพื่อคนเลว ๆ เยี่ยงมัน

แต่แล้วฉันก็ต้องสะอื้นไห้ออกมาพร้อม ๆ กับเสียงหายใจถี่ของมัน
เมื่อฉันมองเห็นจากหน้าต่างครัวว่ามีรถยนต์คันที่คุ้นเคยมาจอดหน้าบ้าน และก็เห็นแฟนฉันก้าวลงมาจากรถและกำลังเดินมาตามทางเดิน

ไอ้เถื่อนยังคงทำรุนแรงกับฉัน แรงกระแทกของมันถี่ขึ้น
พร้อม ๆ กับที่ฉันมองเห็นแฟนเดินตามทางเดินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
ไอ้เถื่อนหายใจหอบถี่ขึ้น กลบเสียงสะอื้นของฉัน ไอ้เถื่อนร้องคราง น้ำตาพรางพร่าสายตาฉัน ทุกสิ่งบนเคาเตอร์ครัวเริ่มขาดมิติ มือฉันป่ายปัดจับเข้ากับเหล็กแท่งเล็ก ๆ
แล้วหวลนึกถึงวันแรกที่เราได้เตาอบมา ฉันตื่นเต้นนักหนาว่าเราจะทำไก่หมุนทานเองได้
ข้างนอกหน้าต่างนั่น กระถางใบที่สามถูกยกขึ้น เสียงลูกกุญแจกระทบกันกริ๊งกรั๊ง ไอ้เถื่อนเบียดกายฉันหนักขึ้นอีกจนรู้สึกถึงของเหลวอุ่น ๆ ฉันจะพลาดไม่ได้แม้เสี้ยววินาที ฉันดึงมือซ้ายของมันที่รัดเอวฉันไว้ให้อยู่บนเนินอก
จากนั้นกลับหลังหันไปจ้วงแทงเข้าใต้รักแร้ซ้ายของมันจนสุดแรง
มันผงะหงายหลัง ฉันกลั้นหายใจไม่ให้กรีดร้อง

.....ประตูลูกบิดถูกไขเปิดเข้ามา ฉันยังคงนิ่งเงียบอยู่ในครัวมองไอ้เถื่อนชักกระตุก ๆ แล้วแน่นิ่งไป ฉันจับไอ้เถื่อนใส่กางเกงแล้วเดินออกจากครัวข้ามกองเลือดเหนียว ๆ ที่ไหลนองอยู่บนพื้น

ฉันพาแฟนเข้ามาในครัว เขาไม่ขัดขืน ฉันยื่นแท่งเหล็กให้เขาถือ เขาไม่ขัดขืน

ฉันเข้าห้องน้ำไปล้างมือและชำระร่างกายอย่างรวดเร็ว เช็ดห้องน้ำให้แห้ง จากนั้นเปิดประตูเดินออกจากบ้านและเดินไปจนถึงกระถางต้นไม้ใบที่สาม

ฉันวกเดินกลับมาและใช้กุญแจส่วนตัวไขลูกบิด ประตูไม่ได้ล็อก
ฉันเดินไปที่โซฟา เห็นอัลบัมรูปวางอยู่เกลื่อน ฉันรู้สึกกระหายน้ำ
ฉันเดินไปที่ครัว และ...กรีดร้องสุดเสียง

วิกลจริต คือคำที่พวกเขาใช้ตัดสินแฟนฉัน เขาต้องกลับเข้าไปอยู่ในโรงพยาบาลและอยู่ในความดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิด
ฉันไปเยี่ยมเขาทุกวัน พ่อแม่เขาสรรเสริญว่าฉันช่างเสมอต้นเสมอปลาย และขอบคุณในน้ำใจฉันที่ยังคงรักลูกของพวกเขาแม้ว่าเขาจะสมองเสื่อม
และจำฉันไม่ได้หลังจากการถูกทำร้ายจากแก๊งมอเตอร์ไซด์ในครั้งนั้น

ทุกวันนี้ฉันเิลิกหวังให้เขาจำอะไรขึ้นมาได้และปลดปล่อยตัวเองออกจากกรงขังแห่งความเพ้อฝัน ความเย็นชาของเขาจากสมองที่ถูกทำลายเป็นโศกนาฎกรรมแห่งรักที่ฉันเองเป็นฝ่ายเดียวที่ทนกล้ำกลืน แต่จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้ฉันเติบโตขึ้น เข้าใจในหลาย ๆ สิ่งมากขึ้น ความเย็นชาของเขาไม่ทำให้ฉันเจ็บปวดอีกต่อไป และชีวิตฉันจะดำเนินต่อไป
โดยเก็บเขาไว้อยู่ข้างในสุดของหัวใจ ฉันทำให้เราได้เพียงเท่านี้ เพียงเท่านี้จริง ๆ