ปรารถนาจากรักที่ด้านชา III
posted on 11 Sep 2008 21:45 by virginterritory in WhenLoveGetsStuckJessi Cotterill
“หน้าตาแบบนี้สงสัยจะยังไม่มีแฟน”
“แล้วนายมายุ่งอะไรด้วย”
“ก็เธอดูแปลกดี เหมือนพวกที่เพ่นพ่านอยู่ในอินเตอร์เน็ต”
“นายกลับไปนั่งโต๊ะของนายได้ละ”
“เธอรู้มั้ยว่าฉันชอบทำบุญ
สงเคราะห์ผู้หญิงหน้าตาแปลก ๆ ที่ไร้แฟน...
เฮ้ยไอ้น้อง
เอาเบียร์มาอีกสองขวดโต๊ะนี้ ลงบิลโต๊ะกู”
บทสนทนาดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ
ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจึงเพลิดเพลิน
กับคำพูดจาถ่อย ๆ ของมัน
คำพูดของมันแม้จะเจ็บแสบ แต่ฉันก็ยังโต้ตอบกับมันอย่างเมามัน และบางครั้งที่มันพูดจาสองแง่สองง่ามก็ทำให้ฉันคึกคักขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“เธอเมารึยังเนี่ย”
“ไม่ ถามทำไม นายเมาล่ะสิ”
“เปล่า ฉันกะว่าจะมอมเธอน่่ะ รีบเมาซะทีสิ อย่าทำเป็นคอแข็ง”
“ไอ่บ้า”
แล้วฉันก็ยอมให้มันไปส่งที่บ้าน
ฉันซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์มัน แต่ไปไม่ถึงบ้านฉันหรอก
มันพาฉันไปบ้านมัน
ฉันเองก็ไม่ขัดขืน พอไปถึงฉันก็เห็นมอเตอร์ไซด์หลายคันจอดอยู่หน้าบ้าน
มันบอกว่ามีเพื่อนมามั่วสุมอยู่บ้านมันเยอะ ข้างในบ้านฉันเห็นพวกว้ัยรุ่นนอนเมาเหล้าเมากัญชาระเนระนาดอยู่บนพื้นห้องรับแขก
“เธอไม่ต้องไปสนใจพวกนี้หรอก
มันเมาอย่างนี้ก็ดีจะได้จำเธอไม่ได้ไง
ถ้าเธอจะทำอะไรมิดีิมิร้ายกับฉัน”
“อะไรที่นายว่ามิดีมิร้ายน่ะ”
“ลองเข้ามาดูในนี่สิ”
แล้วมันก็พาฉันเข้าไปในห้องของมัน
ฉันหวังว่านั่นจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย มันเป็นเพียงความปรารถนาชั่วครั้งคราว
ฉันคิดว่าไม่มีวันที่ฉันจะคบกับคนถ่อย ๆ แบบมันได้ แต่ตรงกันข้าม ความกักขฬะที่มันกระทำบนเรือนร่างฉันกลับเป็นสิ่งกระตุ้นเร้า
ให้ฉันต้องกลับไปเจอกับมันอีกครั้งแล้วครั้งเล่าจนฉันเริ่มเจอกับแฟนน้อยลง
พ่อแม่ของเขาเข้าใจว่าฉันคงเริ่มเบื่อเขาแล้ว ส่วนเขาน่ะหรือ คงยังไม่ทันสังเกต
แต่เวลาที่พ่อแม่เขาไม่อยู่หรือมีธุระสำคัญไปต่างจังหวัดและเขาไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน
เขาก็จะมาคลุกอยู่ที่บ้านฉันโดยไม่สนใจว่าฉันจะอยู่บ้านหรือไม่
พ่อแม่ฉันยังคงรักเขาและให้ความสนิทสนมถึงขั้นที่เขาจะมาที่บ้านฉันเมื่อไหร่ก็ได้
โดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
ใครที่สนิทกับบ้านฉันจะรู้ว่ากุญแจบ้านอยู่ในกระถางต้นไม้ี่ใบที่สาม
นับจากทางเดินเข้าบ้าน
คุณว่าฉันเลวหรือเปล่า? แฟนฉันถึงแม้จะไม่สนใจฉัน
แต่ก็ใช่ว่าเขาจะมีหญิงอื่น
คุณว่าฉันกระหายอยากเกินไปไหม? ก็ฉันอายุเพียงยี่สิบต้น
ๆ
ระบบในร่างกายย่อมเรียกร้องไปตามธรรมชาติ
ในเมื่อไม่ได้จากคนของเราเอง
แล้วฉันผิดไหมที่จะไปหาจากที่อื่น? ฉันไม่ได้กำลังเรียกร้องสิทธิสตรีใด ๆ เลย แต่ฉันกำลังพูดถึงธรรมชาติของร่างกายมนุษย์ทั้งหญิงและชายนั่นแหละ
แล้วทำไมฉันจึงเลือกคนเลวมาสนองระบบที่ร่างกายเรียกร้องน่ะหรือ
ก็ขืนฉันไปคบกับผู้ชายดี ๆ เขาก็คงเป็นสุภาพบุรุษซะจนไม่กล้าสนองความอยากของฉันได้ทันเวลา
อีกอย่างนะ คนเลวมันสลัดทิ้งได้ง่ายกว่าคนดี
ถึงเวลาจะทิ้งก็ทำได้เลยเพราะมันไม่มีความดีอะไรที่เราจะเกรงใจหรือเสียดาย
แต่... ที่ผ่านมาฉันคิดผิด คนเลว ๆ มันไม่ได้สลัดทิ้งได้ง่ายเสมอไป
ก็เหมือนเราหลงเข้าไปอยู่ในรังโจรแล้วมันไม่ยอมให้เราออกจากรังมันง่าย ๆ นั่นแหละ
เปลวไฟสว่างไสวเต้นระยิบเย้ายวน
และฉันเองก็เหมือนแมลงหน้าโง่ที่บินเข้ากองไฟแล้วเผาไหม้ตัวเองเป็นจุล