ภาพลวง Chapter 1

posted on 06 Oct 2008 10:08 by virginterritory in AMirageofTrueLove

Story by C.B.

ปฏิทินบอกวันที่ 30 กันยายน 2551

นุจรีนั่งมองสลิปบัตรเอทีเอ็ม ยอดเงินคงเหลือ 126.86 บาท

แล้วทีสลิปบัครเครดิตเล่า หล่อนคิด ทำไมตัวเลขของมันพุ่งพรวดไปที่ 13,500 บาท จริงอยู่พรุ่งนี้เงินเดือนก็ออกแล้ว แต่หล่อนก็ต้องรีบตาลีตาเหลือกเอาเงินไปชำระค่าบัตรเครดิต ไม่นับรายจ่ายประจำจุกจิกทั่วไป ทั้งค่าโทรศัพท์มือถือ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่าหอพัก ค่าน้ำมัน ค่าผ่อนรถ และอื่นๆ อีกร้อยแปด ประสาอะไรกับเงินเดือนพนักงานบริษัทธรรมดาๆ แค่เดือนละหมื่นกว่าบาท จะพอใช้ แค่ใช้อยู่เดือนชนเดือนยังแทบไม่พอ เรื่องเงินเก็บน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ

แต่ถ้าไม่ซื้อกระเป๋าคอลเลคชั่นใหม่ล่าสุดนั่น กับรองเท้าอีกสองคู่ มันก็คงพอจะมีเก็บอยู่บ้างล่ะนะ
แต่ก็ช่างเถอะ นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องสนใจ

เธอลุกขึ้น ดึงชายเสื้อกลับเข้าในกระโปรงให้เรียบร้อย หวีผมลวกๆ ก่อนรวบหลวมๆ ไม่ลืมที่จะหยิบลิปสติกมาเติมสีที่ปาก ก่อนคว้ากระเป๋าออกห้องไป

งานพิเศษ
เธอเรียกมันว่างานพิเศษ

ไม่มีอะไรเสียหาย ตอนกลางวันทำงานกับบริษัท
Logistic เอกชนแห่งหนึ่ง (ทุกคนมักเรียกขานบริษัทของตัวเองด้วยชื่อนี้) ตำแหน่งเลขานุการ ตกเย็นนุจรีมีงานพิเศษ เป็นผู้จัดการร้านอาหารไทยในย่านท่องเที่ยว ผ่านการชักจูงของคนรู้จัก โชคดีที่เมืองที่เธออยู่มีฝรั่งมังค่าผมทองดั้งโด่งเดินกันให้ควั่ก งานอะไรที่เกี่ยวกับนักท่องเที่ยวจึงทำรายได้งามเสมอ ดีว่าเธอพอมีความรู้ภาษาอังกฤษติดตัว พูดฝรั่งเศสได้อีกนิดหน่อย อาศัยเรียนมาตอนมัธยมปลาย ตอนทำงาน ก็ทำกับนายฝรั่ง การพูดภาษาอังกฤษสำหรับนุจรีแล้วไม่ใช่เรื่องยากเย็นแสนเข็ญอะไรเลย แถมงานนี้ก็ยังถือเป็นงานสบาย ไม่ต้องเสิร์ฟอาหาร ไม่ต้องรับออร์เดอร์ แค่คอยดูแลลูกค้า ถามไถ่ทั่วไป เดินไปเดินมา ก็ได้เงินเดือนเท่าๆ กับคนทำงานประจำบางตำแหน่งแล้ว

'ถ้าแกไปทำงานกรุงเทพนะนุจ อย่างแกนี่เรียกเงินเดือนสามหมื่นได้สบายๆ เลยนะ

เสียงของแอ้ม เพื่อนสนิทที่เรียนมาด้วยกัน ที่ไปได้ดิบได้ดีที่กรุงเทพ ยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ
ที่บริษัทฉันนะ ขั้นต่ำเหนาะๆ ก็หมื่นห้า ผ่านโปรก็ขึ้นอีก นี่ขนาดพวกที่พูดภาษาอังกฤษไม่คล่องนะ แล้วเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองอย่างแก ไปหมกตัวทำห่าอะไรอยู่ที่ร้านอาหารแบบนั้นวะ

ใครๆ ก็แนะนำให้นุจรีเข้าไปทำงานที่กรุงเทพ เพื่ออนาคตที่ดีกว่า คนเก่งแบบเธอ จะหางานดีๆ เงินดีๆ ก็คงไม่ยาก ขนาดอยู่ที่ต่างจังหวัด เธอก็ยังได้เข้าทำงานกับบริษัทที่เรียกได้ว่าค่อนข้างใหญ่โต และฐานเงินเดือนสูงเมื่อเทียบกับมาตรฐานของคนในจังหวัดเดียวกัน แต่ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า หากเทียบกับความสามารถของนุจรีแล้ว มันยังน้อยเกินไป

ไม่ใช่หล่อนไม่อยากรวย
ใครล่ะ จะไม่อยากรวย

นุจรีก็อยากอยู่สบาย เหมือนคนอื่นทั่วไป เธออยากอยู่คอนโดหรู ที่แยกห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องนอนเป็นสัดส่วน ไม่ใช่หอพักที่ก้าวเข้าห้องมาก็กระโดดขึ้นเตียงได้เลยแบบนี้ ถ้าเลือกได้ เธอก็อยากขับรถยนต์มือหนึ่งป้ายแดงคันโก้ แทนรถญี่ปุ่นกระป๋องมือสองที่มีอยู่

เธอมักเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนๆ สมัยเรียน เพื่อนกลุ่มเดียวกันมีทั้งหมดสี่คน นุจ แอ้ม มด และหยง ทุกคนในกลุ่มต่างได้ดิบได้ดีกันหมด จะมีที่ธรรมดาที่สุด ก็คงเป็นเธอ แต่ถ้าเทียบระหว่างเพื่อนทุกคนแล้ว นุจรีคือคนที่เรียนเก่งที่สุด มดคือคนที่สวยที่สุด หยงเป็นเด็กกิจกรรม ส่วนแอ้มเป็นคนธรรมดาๆ กลางๆ แต่ในบรรดาเพื่อนทุกๆ คน เธอมักแอบคิดน้อยใจในโชคชะตา และอิจฉาแอ้มอยู่ลึกๆ มากที่สุด

ทั้งที่เป็นคนเรียนได้เกรดธรรมดา ไม่โดดเด่น หน้าตาก็ธรรมดา สมัยเรียนก็ไม่มีใครมาจีบมาสนใจ แต่พอเรียนจบ แอ้มเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาประกาศว่าจะไปทำงานที่กรุงเทพ

เอาเข้าจริงๆ แอ้มเป็นแค่เด็กต่างจังหวัด จัดว่าค่อนไปทางบ้านนอกห่างไกลความเจริญ เทียบกับนุจรีที่แม้จะมีบ้านอยู่ไกลมหาวิทยาลัยไปสักหน่อย แต่พ่อแม่ก็เช่าหอพักนอกมหาวิทยาลัยให้อยู่ ไม่ต้องไปอยู่หอพักนักศึกษาแบบแอ้มกับมด ส่วนหยงเป็นคนฐานะดี มีบ้านอยู่ในเมือง ไม่ต้องอยู่หอเหมือนคนอื่นๆ
แต่ไปๆ มาๆ คนที่เคยเป็นคนจนที่สุด ลำบากที่สุด กลับได้ดิบได้ดี ทำงานได้เงินเดือนเยอะ ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แถมยังเปลี่ยนผู้ชายไม่ซ้ำหน้า

ส่วนนุจรียังคบคนเดิมตั้งแต่สมัยเรียน

อานนท์เป็นนักศึกษารุ่นเดียวกัน เจอกันตอนไปค่ายอาสาเพราะหยงเป็นประธานค่าย นุจรีก็เลยไปด้วย ทั้งที่จริงแล้วเธอก็ไม่ได้ชอบออกค่ายสักเท่าไหร่ นนท์เป็นนักศึกษาคณะอุตสาหกรรมเกษตร ส่วนเธออยู่คณะอักษรศาสตร์ ตอนนี้อานนท์เรียนจบแล้ว ทำงานที่โรงงานอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งแต่ต้องไปประจำอยู่ที่ต่างจังหวัด เพิ่งจะได้ย้ายกลับมาสาขาที่จังหวัดนี้เมื่อสองเดือนก่อน

เขาเป็นคนดี เสมอต้นเสมอปลาย ไม่เจ้าชู้ ขยัน และรักเธอ

อย่างน้อยนุจรีก็เชื่ออย่างนั้น

......................................................................................

continue Chapter 2

Comment

Comment:

Tweet

<a href="http://tqhndkfjluatiqa.com">juvnilfmdyzbuar</a> http://mspizhvlreyvzjq.com [url=http://rjuupbjezxwkscz.com]bjtutswwpgxtubs[/url]

#1 By mtzordldbx (94.102.52.87) on 2010-06-14 22:00